ΕΚΛΟΓΕΣ ΗΠΑ – ΔΙΑ ΠΥΡΟΣ ΚΑΙ ΣΙΔΗΡΟΥ
Ήταν λίγο πριν από τις δέκα το πρωί (19:00΄ ώρα Ελλάδας) του Σαββάτου, όταν επισημοποιήθηκαν τα αποτελέσματα σε Πενσιλβάνια και Τζόρτζια. Οι Δημοκρατικοί έχουν αφήσει πίσω τους το μαγικό νούμερο των 270 εκλεκτόρων και ο Τζο Μπάιντεν αναδεικνύεται ο 46ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.
Χρειάστηκε να περάσει μισός αιώνας σχεδόν στην πολιτική, δύο αποτυχημένες προσπάθειες ως υποψήφιος Πρόεδρος και δύο θητείες στην αντιπροεδρία, για να εκλεγεί ο κάποτε νεότερος γερουσιαστής των Δημοκρατικών στην πολιτεία του Ντελαγουέρ στο ύπατο αξίωμα των ΗΠΑ. Και, κυρίως, έπρεπε να βιώσει ως πρωταγωνιστής ίσως την πιο πολωμένη και διχαστική εκλογική διαδικασία στο λίκνο της σύγχρονης Δημοκρατίας, απέναντι στον απερχόμενο Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, εν μέσω πανδημίας, πολιτικών και κοινωνικών συγκρούσεων. Ο κάποτε νεότερος γερουσιαστής των Δημοκρατικών στην Πολιτεία του Ντελαγουέρ, που γίνεται ο γηραιότερος Πρόεδρος της Αμερικής, καλείται να κερδίσει στοιχήματα κατά τη διάρκεια της θητείας του και μάλιστα από πολύ νωρίς.
Covid-19, μετανάστευση και… όλοι μαζί
Ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ θα αναλάβει καθήκοντα στις αρχές του 2021, σε ένα αβέβαιο περιβάλλον σε ό,τι αφορά στην πορεία της πανδημίας του Covid-19, μια πανδημία που έχει στοιχήσει ήδη στις Ηνωμένες Πολιτείες κοντά στις 300.000 ζωές. Και ο ίδιος έθεσε με το «καλημέρα» ως στόχο «να σώσουμε όσες περισσότερες ψυχές μπορούμε», προαναγγέλλοντας πως θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να συμπαρασταθεί στην ιατρική κοινότητα και θα στηρίξει το σύστημα Υγείας. Παράλληλα, θα πρέπει να δώσει γρήγορα δείγματα γραφής για τον τρόπο που θα ασκήσει την εξουσία στο εσωτερικό της χώρας, την Οικονομία αλλά και την εξωτερική πολιτική, και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό ώστε να σηματοδοτήσει άμεσα το τέλος της εποχής Τραμπ.
Σχεδόν ταυτόχρονα με την ενίσχυση του συστήματος Υγείας, ο Μπάιντεν έχει θέσει ως πρωταρχικό στόχο την ενίσχυση της αμερικανικής παραγωγής, την τόνωση της βιομηχανίας και την αναγέννηση της αυτοκινητοβιομηχανίας των ΗΠΑ. Το σύνθημα «Αγοράστε αμερικανικά!», που έπαιξε πολύ προεκλογικά ως ισοστάθμισμα των κλασικών τραμπικών «Πρώτα η Αμερική», και «Να ξανακάνουμε την Αμερική μεγάλη» πλαισίωνε ένα σχέδιο οικονομικής ανασυγκρότησης που περιείχε τη δημιουργία εκατομμυρίων νέων θέσεων εργασίας, οι περισσότερες εκ των οποίων ήταν στην αυτοκινητοβιομηχανία.
Επίσης, χτυπώντας τον Τραμπ στο μαλακό υπογάστριο, εξήγγειλε την επιβολή φόρου 10% στις επιχειρήσεις που μεταφέρουν θέσεις εργασίας στο εξωτερικό. Με τον τρόπο αυτό προτίθεται να κλείσει και τις τρύπες που δημιουργεί η φοροαποφυγή εκ μέρους μεγάλων αμερικανικών πολυεθνικών, οι οποίες φορολογούν τα κέρδη τους εκτός ΗΠΑ. Στον αντίποδα, τα πρότζεκτ που θα στηρίζουν και θα ενισχύουν την εγχώρια παραγωγή, θα επωφελούνται από μια μείωση φόρου της τάξης του 10%.
ΟΙ ΗΠΑ βγαίνουν από τις εκλογές– αλλά και εξαιτίας της εκτόξευσης του φυλετικού μίσους– τραυματισμένες. Ο Τζο Μπάιντεν καλείται να πάρει πρωτοβουλίες, ώστε να επανέλθει η ομόνοια στην αμερικανική κοινωνία και να αποδείξει έμπρακτα ότι δεν θα ανεχθεί διακρίσεις και εχθρότητα απέναντι στο διαφορετικό. «Είμαστε η Αμερική. Μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα, και τα καταφέρνουμε μόνο ενωμένοι», ανέφερε στην πρώτη νικητήρια ανάρτησή του στα κοινωνικά μέσα.
Η άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων –και μέσα από το οικονομικό σχέδιό του– και των φυλετικών διαφορών είναι στις προτεραιότητες της διακυβέρνησής του. Σε αυτό το πλαίσιο θα επαναπροσεγγίσει το θέμα της μετανάστευσης, όπως δεσμεύτηκε προεκλογικά, ιδίως στο κομμάτι που αφορά στους ανηλίκους και στην επανένωση των οικογενειών. Σε όλες τις συγκεντρώσεις των Δημοκρατικών αλλά και στις μεταξύ τους τηλεμαχίες, ο επικείμενος Πρόεδρος κατηγόρησε τον απερχόμενο ότι έδωσε χώρο στον ρατσισμό, αλλά και ότι άσκησε «εγκληματική» πολιτική έναντι των ανήλικων παράτυπων μεταναστών, παρουσιάζοντας στοιχεία από οργανώσεις υπεράσπισης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπως την καταγγελία ότι οι γονείς περίπου 545 παιδιών οικογενειών μεταναστών που χωρίστηκαν στα σύνορα, αφού τα πέρασαν παράτυπα, είναι αδύνατο να βρεθούν, ένα στοιχείο που έκανε αίσθηση στην αμερικανική κοινή γνώμη. Εξήγγειλε ότι, εάν εκλεγεί, θα προχωρήσει σε μέτρα προστασίας των ανηλίκων μεταναστών και σε νομοθετήσεις, ώστε οι εκατομμύρια παράτυποι μετανάστες που ζουν στις ΗΠΑ να έχουν σαφή οδικό χάρτη μπροστά τους για την απόκτηση άδειας παραμονής ή της αμερικανικής υπηκοότητας.
Εξωτερική πολιτική σε νέα ρότα
Σύμφωνα με τα όσα είπε προεκλογικά αλλά και βάσει των στενών συνεργατών του, ο πρώην αντιπρόεδρος θέλει να ενισχύσει τη διεθνή παρουσία των ΗΠΑ «όπως αρμόζει σε αυτήν τη μεγάλη χώρα», και να ξαναθέσει τους όρους στις σχέσεις με τη Ρωσία, την Κίνα αλλά και την Ευρώπη. Η εμπλοκή της Ρωσίας στις προηγούμενες εκλογές αλλά και η αντιπαράθεση στα ανοιχτά μέτωπα της Ουκρανίας και της Συρίας, υποδεικνύουν καχυποψία στην αμερικανική εξωτερική πολιτική επί Μπάιντεν, τουλάχιστον στην πρώτη φάση. Ωστόσο, δεν θα έλθει σε πλήρη σύγκρουση, καθώς θα επιδιώξει από τη μία να αναβαθμίσει τις συνομιλίες για τους πυρηνικούς αφοπλισμούς και τη διεθνή τρομοκρατία, ενώ από την άλλη θα διατηρήσει το καθεστώς των κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας, και θα περιμένει μέχρι να πραγματοποιηθεί η πρώτη συνάντηση με τον Πούτιν.
Εκεί που πολλοί πιστεύουν ότι θα δείξει πυγμή και θα θυμίσει το «σκληρό» πρόσωπο της εποχής Κλίντον και Ομπάμα είναι στη σχέση της Αμερικής με την Κίνα. Ο Μπάιντεν υποστήριζε ανέκαθεν μια πιο ενεργή στρατιωτική πολιτική κατά της Κίνας στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, παράλληλα με τον οικονομικό πόλεμο των δύο κρατών. Γενικότερα σε ό,τι αφορά στη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στον πλανήτη, κινείται στο δόγμα της επεκτατικής πολιτικής, της προληπτικής δράσης και της επίδειξης ισχύος… άμα τη εμφανίσει. Σε αυτό το πλαίσιο αναμένεται να κρατήσει και να ενισχύσει τις σημερινές αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις σε περισσότερες από 100 χώρες ανά τον κόσμο, να ξανακάνει αισθητή την αμερικανική παρουσία στη φλέγουσα Μέση Ανατολή, να «τραβήξει» το αυτί σε όσους συμμάχους παραστράτησαν την περίοδο Τραμπ και «λοξοκοίταξαν» προς τη Ρωσία (βλέπε Τουρκία)
Ο μακρύς δρόμος ενός βετεράνου πολιτικού
Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι χρειάστηκε πολύς δρόμος να διανυθεί προκειμένου ο Τζόζεφ-Ρόμπινετ Μπάιντεν τζούνιορ να καθίσει στο οβάλ γραφείο. Γεννήθηκε το 1942 στο Σκράντον της Πενσιλβάνια, πολιτεία που του χάρισε τη νίκη με τους 20 εκλέκτορές της. Ιρλανδικής καταγωγής οι γονείς του, ο μεγαλύτερος από τέσσερα αγόρια έζησε εκεί επί δέκα χρόνια προτού μετακομίσει στο Ντελαγουέρ, όπου ήταν γερουσιαστής από τις 3 Ιανουαρίου 1973 και έως την παραίτησή του, λόγω της εκλογής του στην αντιπροεδρία, στις 15 Ιανουαρίου 2009. Δικηγόρος από το 1969, έχει βραβευθεί για την προσφορά του σε όλες τις θέσεις που πέρασε, ήταν πατέρας τεσσάρων παιδιών, ενώ έχει και πέντε εγγόνια και είναι ρωμαιοκαθολικός στο θρήσκευμα.
Διετέλεσε πρόεδρος και ήταν το μακριοβιότερο μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας. Υποστήριξε σθεναρά την παρέμβαση των ΗΠΑ στον πόλεμο της Βοσνίας. Αντιτάχθηκε στον πόλεμο του Κόλπου το 1991. Ψήφισε υπέρ του πολέμου στο Ιράκ το 2002, αλλά αργότερα πρότεινε ψηφίσματα για την αλλαγή της στρατηγικής των ΗΠΑ. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της Δικαστικής Επιτροπής της Γερουσίας, όπου ασχολήθηκε με ζητήματα όπως η πολιτική για τα ναρκωτικά, η πρόληψη του εγκλήματος και οι πολιτικές ελευθερίες. Ήταν πρόεδρος της Δικαστικής Επιτροπής κατά την εξέταση δύο υποψηφιοτήτων για το Ανώτατο Δικαστήριο, των δικαστών Ρόμπερτ Μπορκ και Κλάρενς Τόμας.
Διεκδίκησε ανεπιτυχώς το χρίσμα των Δημοκρατικών για τις προεδρικές εκλογές το 1988 και του 2008. Και τις δύο φορές αποσύρθηκε νωρίς στην αρχή της διαδικασίας. Ο Μπαράκ Ομπάμα τον επέλεξε ως υποψήφιο αντιπρόεδρο για τις προεδρικές εκλογές του 2008. Έγινε ο πρώτος ρωμαιοκαθολικός αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, καθώς και ο πρώτος με καταγωγή από το Ντελαγουέρ.
Το 2020 διεκδίκησε εκ νέου για τρίτη φορά το χρίσμα του κόμματος για τις προεδρικές εκλογές, και τελικά το εξασφάλισε αφού έμεινε ο μόνος υποψήφιος στην κούρσα των προκριματικών μετά την απόσυρση όλων των αντιπάλων του.
Είναι παντρεμένος με την Τζιλ Τρέισι, η οποία είναι η δεύτερη σύζυγός του, καθώς το 1975 σκοτώθηκε η πρώτη σύζυγος του Νίλια, μαζί με την ενός έτους κόρη τους σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Εκείνη η οικογενειακή τραγωδία τον σημάδεψε. Ο μόλις ενός μήνα γερουσιαστής όταν συνέβη το δυστύχημα σκέφτηκε μέχρι και την αυτοκτονία, όμως, όπως εξομολογήθηκε ο ίδιος είχε ακόμη δύο αγόρια, τον πρωτότοκο Μπο και τον Χάντερ, που έπρεπε να φροντίσει. Με την Τρέισι απέκτησε μία κόρη, την Άσλεϊ. Το 2015, κι ενώ ήταν αντιπρόεδρος στην κυβέρνηση Ομπανμα, δέχθηκε ένα ακόμα σκληρό χτύπημα της μοίρας. Ο πρωτότοκός του Μπο, δικαστής πλέον και παρασημοφορημένος λοχαγός του αμερικανικού στρατού, πέθανε από καρκίνο στον εγκέφαλο. Προβλήματα αντιμετώπισε και με τον άλλο γιο του, τον Χάντερ, ο οποίος έδωσε μάχη για να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά. Ο δικηγόρος και λομπίστας Χάντερ κατηγορήθηκε για διαφθορά λόγω της συμμετοχής του στο Δ.Σ. μιας ουκρανικής εταιρείας φυσικού αερίου κατά τη διάρκεια της θητείας του πατέρα του στον Λευκό Οίκο, γεγονός που έθιξε προεκλογικά και ο Τραμπ.
ΚΑΜΑΛΑ ΧΑΡΙΣ, Ο ΤΟΝΟΣ ΣΤΟ Α!
Η πρώτη γυναίκα αντιπρόεδρος των ΗΠΑ – Κόρη Ινδής και Τζαμαϊκανού μπαίνει στον Λευκό Οίκο!
Της Ντέπυς Γκολεμά
Μα τι γίνεται σε αυτές τις αμερικανικές εκλογές; Δεν είναι ότι έφυγε ο άνθρωπος που αναστάτωσε την ανθρωπότητα, είναι και το ότι μια γυναίκα με Ινδή μητέρα και πατέρα από τη Τζαμάικα, η Κάμαλα Χάρις, έγραψε τη δική της ιστορία. Η δεύτερη τη τάξει κυρία των ΗΠΑ δεν είναι πια μια απλή γερουσιαστής! Τα ύστερα του κόσμου, δηλαδή!
Πόσο μάλλον αν χρειαστεί να αναπληρώσει τον νέο Πρόεδρο με την προχωρημένη ηλικία.
Ποια είναι η νέα γυναίκα που θα κάτσει στη δεύτερη καρέκλα της ιεραρχίας των ΗΠΑ; Ας πούμε, χωρίς διάθεση ρατσισμού, ότι απλώς είναι γυναίκα! Δημοκρατική που προωθεί και διαφυλάσσει τα δικαιώματα των γυναικών. Πόσο ανακουφιστικό, μετά τα τερτίπια του Τραμπ στο Ανώτατο δικαστήριο.
Η Κάμαλα Χάρις είναι, λοιπόν, και επίσημα η πρώτη γυναίκα, η πρώτη μαύρη και η πρώτη Αμερικανίδα με ρίζες από την Ασία, που στις 20 Ιανουαρίου 2021 θα ορκιστεί Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ στο πλευρό τού Τζο Μπάιντεν.
Γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1964 στο Όκλαντ της Καλιφόρνια. Η μητέρα της Shyamala Gopalan, διακεκριμένη βιολόγος, είχε φτάσει στις ΗΠΑ από την Ινδία το 1958, όταν ήταν 19 ετών, με υποτροφία που κέρδισε στο Πανεπιστήμιο Berkeley. Το ότι οι γονείς της χώρισαν νωρίς ήταν κάτι που δεν εμπόδισε την Κάμαλα να γίνει μια όμορφη γυναίκα με πολλές σπουδές.
«My mother always use to say, “Don’t just sit around and complain about things. Do something.” I dearly wish she were here with us this week».
Ο φόβος του Τραμπ...
Ούτε να τη δει δεν ήθελε ο Τραμπ. Γι’ αυτό, ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, ανακοίνωσε τον περασμένο Αύγουστο ότι την επέλεξε ως αντιπρόεδρό του. Ήταν γερουσιαστής στην Καλιφόρνια επί τέσσερα χρόνια και μέλος πολλών επιτροπών. Όσο ήταν στη Γερουσία, έγινε γνωστή για τις ενοχλητικές της ερωτήσεις προς όσους πρότεινε η κυβέρνηση Τραμπ για σημαντικές θέσεις.
Οι πολιτικές που ακολούθησε και οι νόμοι που προσπάθησε να περάσει είχαν πάντα κοινωνικό πρόσημο, ειδικά για τα φτωχά νοικοκυριά της χώρας της.
Ζήτησε αυξήσεις μισθών για τους καθηγητές, τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων και δεν δίστασε να πάρει μέτρα για τους μετανάστες.
Η Κάμαλα των φτωχών
Δεν ξέχασε ποτέ τις ρίζες της και, πραγματικά, είναι μια αχτίδα φωτός για τους φτωχούς αυτής της τεράστιας χώρας. Η Αμερική δεν είναι μόνο η 5η Λεωφόρος ή τα φώτα στο Μπρόντγουεϊ. Είναι οι άνεργοι, οι άστεγοι, οι άνθρωποι χωρίς ασφάλεια.
Η Κάμαλα, πριν γίνει γερουσιαστής, ήταν εισαγγελέας στην Καλιφόρνια και στο Σαν Φρανσίσκο, με ιδιαίτερη προσπάθεια στο να βοηθά τους αδύναμους. Φέρ’ ειπείν, αρνήθηκε να ζητήσει τη θανατική ποινή εναντίον άνδρα που σκότωσε αστυνομικό, ενώ την ίδια στιγμή υπερασπιζόταν τη θανατική ποινή στην Καλιφόρνια.
Εναντιώθηκε και στις τράπεζες, ενώ ήταν εισαγγελέας, καθιστώντας τες υπεύθυνες για τα κόκκινα δάνεια.
Κι εσύ μπορείς να γίνεις Πρόεδρος…
Η Κάμαλα Χάρις ενσαρκώνει το όνειρο κάθε κοριτσιού σε όλο τον κόσμο για ένα καλύτερο αύριο. Δηλώνει πως δεν είναι ανάγκη να έχεις τρομερό brand name για να ανεβείς στα πιο ψηλά σκαλοπάτια. Αφού μια γυναίκα διαφορετικού χρώματος, παιδί μεταναστών, κατάφερε να μπει στον Λευκό Οίκο, είναι πιθανόν να μπορούν όλοι. Ε, όχι όλοι, αλλά τουλάχιστον να μην είναι ακατόρθωτο το όνειρο. Και όπως είπε η ίδια στην κορούλα της ανιψιάς της: «Κι εσύ μπορείς να γίνεις Πρόεδρος. Όχι τώρα, γιατί είσαι μικρούλα, αλλά όταν γίνεις 35».
Το μέλλον λαμπρό!
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που συγκρίνουν την 52χρονη Χάρις με τον Μπαράκ Ομπάμα και ευελπιστούν ότι –όπως και εκείνος– η Κάμαλα θα καταφέρει μετά από μόλις μία θητεία στη Γερουσία να κάνει το άλμα στον Λευκό Οίκο.
Οι Δημοκρατικοί βρήκαν την επόμενη προεδρική υποψήφιά τους, και αυτή η πεποίθηση εντάθηκε μετά τη συνάντηση το περασμένο Σαββατοκύριακο της Χάρις με χρηματοδότες του ζεύγους Κλίντον. Πάντως, να μην ξεχνάμε πως ο ενθουσιώδης Ομπάμα, που τη χαρακτήρισε ως «την ωραιότερη εισαγγελέα της χώρας», μπήκε σε μεγάλους μπελάδες. Άντε να ξεφύγει από τη Μισέλ...
Από τις 20 Ιανουαρίου, μια νέα εποχή ξεκινά για τη χώρα, που με τις αλλοπρόσαλλες αποφάσεις του Τραμπ ταλαιπώρησε όλη την ανθρωπότητα. Και αν ο Μπάιντεν είναι αρκετά κουρασμένος, έχει δίπλα του ένα καθαρόαιμο άλογο κούρσας να τρέξει για αυτόν, για την Αμερική, για την Ανθρωπότητα. Go, Harris, go...